Það er vonum seinna að mér fljúgi almennilega í hug að ég sé ekki lengur UNG kona.
Mágkona mín lagðist nánast í rúmið af hugaræsingi vegna elli-ótta, þegar hún varð þrítug.

Nú nálgast ég fimmtugt. Tæp tvö ár í það og ég var allt í einu áðan, að hugsa um það í alvöru.
Þá meina ég Í ALVÖRU. Að ég væri líklega ekki lengur UNG.

Ég hef ekki lifað sérlega heilsusamlegu líferni, hef unnið mikið alla ævi og ekki dregið af mér þegar ég hef verið í stuði til þess. Hef reykt frá barnsaldri og drukkið áfengi í sífellt meira magni eftir því sem árin hafa liðið.
Á tímabilum meira að segja alveg SVAKALEGA ótæpilega.

Mér hefur samt einhvernvegin alltaf fundist ég vera UNG.
Til í allt, geta allt, vera allt og svosem ekki fundist mér vera neitt ofviða í lífinu.
Hef allt mitt líf verið reglulega að byrja á einhverju nýju og ég hef furðað mig á því af hverju fólki kringum mig finnst ég svona svakalega huguð að gera svoleiðis "Á ÞESSUM ALDRI"

Mér hefur bara aldrei fundist ég vera á neinum "sérstökum aldri"

Fyrr en núna allt í einu.
Almennt lít ég ekki ellilega út en ég sé á hálsinum á mér að ég er að eldast.
Ég hef alltaf haft gamlar hendur svo það kemur ekkert á óvart. Það kemur bara til af því að ég hef alltaf haft gaman af að vinna með höndunum og ég get ekki unnið neitt af viti með hönskum. Það er á mörkunum að ég noti hanska við uppvask
En mér er svosem sama um það. Ég er ágæt þannig.

Það er bara þetta að verða bráðum á sextugsaldri.
Þá er svo stutt eftir og þá getur manneksja einsog ég, sem hef farið frekar ómjúkum höndum um kroppinn á sér, farið að finna fyrir því að geta ekki lengur allt sem maður áður gat.

Það er þegar byrjað. Ég get ekki vakað og unnið einsog áður. Bara get það ekki !!!!
Ég gleymi mikilvægum hlutum þegar ég er þreytt og klúðra málum.
Er meira að segja farin að þurfa að leggja töluvert á mig til að fylgjast með því sem er á seiði í kringum mig.
Ég finn að ég er einhvernvegin byrjuð að fjara út.
Það er óþolandi tilfinning, ekki síst vegna þess að ég á eftir að gera svo margt af því sem ég ætlaði að gera við líf mitt.

Ég er ekki hrædd við að deyja, hlakka jafnvel stundum til þess. En ég má bara ekki vera að því strax.
Mig vantar svona 40 til 50, HRESS ár til viðbótar.

Hvað get ég gert til að svo verði ?

Nú nálgast ég fimmtugt.



Þetta er búið....


Bara reyna að lifa eins heilsusamlegasta lífi og þíú getur þá gæturðu náð nokkrum árum esskan.

Stofnað enn eitt nikkið.

Þau eru eilíf.

Hver ?
ÉG og nikkin mín ???????

Já,hvað annað.

Röð Tími Nafn Fæð.ár Félag
1 35:45 Sigurbjörn Árni Arngrímsson 1973 HSÞ
2 36:55 Stefán Sigtryggson 1970
3 38:45 Bjartmar Birgisson 1964 ÍR
4 38:50 Jósep Magnússon 1977 UDN
5 39:27 Þórólfur Ingi Þórsson 1976
6 39:46 Haraldur Haraldsson 1966 Fjölnir
7 40:07 Ævar Sveinsson 1969 Laugaskokk
8 40:15 Jóhann Ingibergsson 1960 FH
9 40:24 Starri Heiðmarsson 1969
10 40:27 Guðmundur Þ. Guðmundsson 1966 ÍR
11 40:41 Sigmundur Stefánsson 1953 Frískir Flóamenn
12 40:56 Ingólfur Arnarson 1962 Laugaskokk
13 41:11 Rúnar Sigurðsson 1964
14 41:32 Sigurður Ingvarsson 1956 HSK
15 41:45 Pétur Helgason 1957 Árbæjarskokk
16 41:58 Börkur Arnarson 1972 Laugaskokk
17 42:35 Ingvar Garðarsson 1958 Frískir Flóamenn
18 43:03 Eyþór Gíslason 1972 Frískir Flóamenn
19 43:12 Eva Einarsdóttir 1971 Laugaskokk
20 43:39 Hávar Sigurjónsson 1958 Árbæjarskokk
21 43:51 Þórður G. Sigurvinsson 1953 Þór
22 44:57 Daníel Guðmundsson 1966 Frískir Flóamenn
23 45:22 Geir Atli Zoega 1965
24 45:34 Sigurður Smárason 1969 Þríþraut
25 46:15 Jórunn Viðar Valgarðsdóttir 1969 Frískir Flóamenn
26 46:43 Tómas Zoega Geirsson 1993 Breiðablik
27 46:56 Sigurður Emilsson 1967 Frískir Flóamenn
28 47:10 Pétur Pétursson 1949 ÍR skokk
29 47:32 Guðbjörg M. Björnsdóttir 1973 Laugaskokk
30 48:15 Þorlákur Karlsson 1954 Umf. Hö.
31 50:16 Njörður Helgason 1964 Frískir Flóamenn
32 50:32 Jens Viktor Kristjánsson 1972
33 50:34 Pétur Frantzson 1955 Laugaskokk
34 50:34 Rögnvaldur Bergþórsdóttir 1967 Laugaskokk
35 51:05 Kári Steinar Karlsson 1966 Laugaskokk
36 52:10 Gunnar J. Geirsson 1944 Laugaskokk
37 52:20 Jóhanna Eiríksdóttir 1962 Laugaskokk
38 53:52 Margrét Jóhannesdóttir 1965 Laugaskokk
39 54:51 Aðalsteinn Geirsson 1946 Árbæjarskokk
40 55:08 Ketill Arnar Hannesson 1937 ÍR skokk
41 55:32 Björn Árni Ólafsson 1974
42 57:01 Birna Gestsdóttir 1972 Frískir Flóamenn
43 58:05 Hörður Harðarson 1953 Umf. Gnúpverja
44 59:43 Beatrix Erler 1979
45 59:52 Helga Baldursdóttir 1962 Frískir Flóamenn
46 61:09 Halldóra Bergmann 1953
47 61:35 Ólafur Oddur Sigurðsson 1977 Laugdælir
48 61:45 Þór Vigfússon 1936 Frískir Flóamenn
49 61:45 Bárður Guðmundsson 1952 Frískir Flóamenn
50 62:07 Jón Þórir Frantzson 1961 Frískir Flóamenn
51 62:07 Ingileif Auðunsdóttir 1954 Frískir Flóamenn
52 62:15 Hafsteinn Sæmundsson 1936 Umf. Grindavíkur
53 63:16 Inga María Skúladóttir 1960 Frískir Flóamenn
54 63:23 Anna Björg Stefánsdóttir 1966 Frískir Flóamenn

Sjáið fæðingarárið hjá fólkinu.
Hafið síðan áhyggjur af aldrinum!

Takk Gullið mitt

Að verða gamall sem á grönum má sjá
með glansandi hálfberan skallann
Ístrubelg og broshrukkur andliti á
bogið bak og með "litla" allan

Allir vilja verða gamlir en enginn vill vera það. Sérkennilegt.

Það góða við að verða gamall er að það gerist svo hægt að maður áttar sig ekkert á því. Til hvers að vera að pirra sig á lífinu,maður kemst hvort eð er ekki lifandi frá því.

Séð frá sjónarhorni manns sjálfs er maður ekkert gamall,umbúðirnar endast ekki eins vel samt

Þið verðið öll gömul yrir aldur fram.

Þið nennið ekki að fatta að mér var svo ferlega mikil alvara þegar ég skrifaði þetta.
Takk annars fyrir að vera svona yndisleg.
Ég er steinhætt að hugsa um þetta. Þíð eruð brill.

Eftirá að hyggja hafið þið sennilega fattað að mér var alvara

Ráð??

Þú getur t.a.m. byrjað á þessari bók. Hún er bráðskemmtilegt yfirlit yfir frekar heilbrigt hugarfar, þó ég sé ekki sammála mörgu í henni. Hún hefur breytt lífsskoðun hjá mörgum án þess að vera eitthvað Jesúdrasl.

Ég breytti um nokkra punkta í hegðanaferli út af lestri þessarar bókar og finn mun...

Takk DrCronex. Kannski ekki ú vegi að skoða þessa bók.

Mæli sterklega með henni. Það er nú stöku atriði í henni sem ég held séu ekki rétt. En aðalatriðið er hugarfarið og að til eru einföldustu húsráð til að halda sér heilbrigðum. Hér eru ritdómar lesenda.

Fimmtug manneskja er ung. Nema það eigi bara við um þegar fólk deyr skyndilega á þessum aldri? Alltaf sagt þegar fimmtug manneskja deyr "æ hún var svo ung".

Þitt ástand getur vel átt við yngri manneskju, bara leið líkamans til að segja þér að breyta um áheyrslur. Það þurfum við að gera á öllum aldri, ellimerkin fara að segja til sín þegar við verðum gömul í huganum. Krumpuð húð er eðlileg aldursbreyting.

Sammála Búkollu, fimmtug manneskja er ung... ...líka sammála hinu...

Fréttablaðið, 24. Apríl 2006 05:15

Íbúar öldrunarstofnana:

Missa fjárræði

Ellilífeyrisþegar missa sjálfræði og fjárræði við að flytjast á stofnanir. Margrét Margeirsdóttir, formaður Félags eldri borgara í Reykjavík, segir allar bætur frá Tryggingastofnun renna óskiptar til heimilanna. Þær eru teknar án þess að fólk hafi eitthvað um það að segja. Sama máli gegni um lífeyrissjóðsgreiðslur, allt umfram 50 þúsund krónur renni til heimilisins.

Margrét gagnrýnir einnig að greiðslur séu ekki gegnsæjar og þjónustan óskilgreind. Engu skipti hvort viðkomandi er í eins eða sex manna herbergi. Allir borgi jafnt.

Siv Friðleifsdóttir heilbrigðisráðherra vildi ekki tjá sig um málið.

Maður er ekki degi eldri en manni finnst maður vera sjálfur

Alveg er ég sammála Cesil.

Mig vantar líka 2 ár í hálfrar aldarafmælið.

Viljum við verða t.d. 150 ára. Ég hef þá lífsskoðun að maður lifi oft og að markið sé að hætta að "lifa" jarðlífi og vera í annari vídd. Þetta er mín bjargfasta skoðun og þess vegna lít ég lífið kannske öðrum augum núorðið.
Ég er ekki að meina að mig langi ekki til að lifa lífinu til fulls. Ég vil gera það og þroskast í leiðinni og hafa GAMAN af lífinu. Ég fattaði reyndar of seint, að mínu mati, að það er allur galdurinn.
Ég er komin yfir 50 ára grensuna miklu og !!!!! Ekkert breyttist, alla vega ekki merkjanlega. Mér finnst ég alltaf vera í hópi jafnaldra og plæli ekki mikið í hversu gamalt fólk sé.
En auðvitað finn ég fyrir ákveðnum einkennum eins og að vera úthaldsminni, eiga erfiðara með svefn og þh. en ég er eiginlega á því að það þurfi ekki að vera þannig. Ég ætla að byrja á að telja mér trú um að ég sofi eins og ungabarn og þá kemur þetta. Hefur allt með hugsunina að gera.
Hrafnhetta á óræðum aldri
Svona kona er krúttleg finnst mér

1. Þrítugur þroska maður.
2. Fertugur full harðnaður.
3. Fimmtugur í stað stendur.
4. Sextugur ellikenndur.
5. Sjötugur hæru hvítur.
6. Áttræður alónýtur.

Elli, þú ert ekki þung
anda Guði kærum.
Fögur sál er ávallt ung
undir silfurhærum.

Man ég ekki rétt að þetta sé eftir Steingrím Thorsteinsson?

Eftir öll þau árin mín
orðin yfir tugi sex.
Alltaf finnst mér ævin fín
ekki með neitt rex og pex.

Þessi bók er ekki með að reyna að verða 150 ára, heldur bara gera góða hluti fyrir líkamann. Það á í raun enginn að þurfa að finnast hann vera gamall, nema kominn sé yfir 70 eða 80. Til að mynda eru til maraþonhlauparar á níræðisaldri.

Held að eitt vandamálið sé að fólk hættir að gera þá hluti sem börn eru svo góð með, að fíflast, fdansa hlaupa, fíflast, hlægja etc etc. Það er engin ástæða til að hætta þessu.

Nema á fundum.


Hvað er gert á eldri árum er eitthvað sem við eigum öll að undirbúa vel með því að breyta aðstæðum þeirra sem núna eru á elliheimilum. Ég til að mynda vill hafa ókeypis rauðvín á mínu herbergi.