Í gærmorgun varð ég amma í annað sinn. Mikið er það gaman að eiga nú bæði ömmustrák og ömmustelpu. Í ágúst í fyrrasumar fæddist litli drengurinn sem nú flyst tímabundið til Köben. Hann heldur einsárs afmælið sitt þar og hans verður sárt saknað, litla skaðræðisdýrsins sem er upp um allt og út um allt. Jafnvel farinn að klífa stiga
Í gærmorgun leit svo dagsins ljós lítil prinsessa, undurfalleg og dugleg. Ég bara mátti til að segja ykkur frá þessu kæru vinir. Þetta er svo merkilegt allt saman í mínu lífi að ég get ekki haldið mér saman

En tímarnir hafa sannarlega breyst. Þegar ég átti fyrsta barnið mitt fyrir 30 árum síðan mátti maður varla stíga fram úr rúminu fyrst dagana eftir fæðingu og það var lágmark að maður lægi í 7 sólarhringa á fæðingardeildinni. Í dag er það svo að dóttir mín sem lauk meðgöngu með keisaraskurði eftir erfiða nótt við að reyna að fæða á að fara heim eftir tvo sólarhringa eftir skurð. Reyndar ekki nema einn og hálfan vegna þess að barnið lítur dagsins ljós að morgni. Hún má að vísu ef hún ber sig illa vera í fjóra sólarhringa en þá missir barnið af heimaþjónustu ljósmæðra sem það á rétt á í 8 skipti ef móðirin kýs að fara heim hálfum öðrum sólarhring eftir keisaraskurð. Þær mæðgur eiga því helst að fara heim á morgun, jafnvel þó móðirin geti varla staðið í fæturna eftir skurðinn og heima bíði tvö fósturbörn. Ég er svo aldeilis hissa á þessu öllu saman.

Til lukku.

Takk kæri kjósandi. Nú set ég á mig svuntuna og flyt líklega bara inn til þeirra til að skipta mér af. Er það gott eða er það vont ? Svei mér ég veit það ekki, ég hefði ekki viljað að mamma væri inni á gafli hjá mér en aðstæður eru ólíkar.

Jú til lukku með þetta, hins vegar þarf að fara gætilega í barneignum. Þegar mitt barn fæddist kom fljótlega í ljós að það var þroskaheft. Við kerla ræddum þetta fram og aftur og komumst að þeirri niðurstöðu að koma ekki með fleiri börn. Því það væri ekki rétt að gera samfélaginu það að hrúga niður þroshaheftingjum, því þannig gæti það farið og sameiginlegur sjóður landsmanna hefði nógar byrðar að bera fyrir. Nú þetta ágæta barn er búið að eiganst þrjú börn og ekkart þeirra er þroskaheft og eru þeir einstaklingar fólk sem getur séð fyrir sér sjálfir í framtíðinni sem betur fer. Því það væri laglegur andskoti að geta bara af sér bara tóma ómaga. Ekki væri slíkt greiði við föðurlandið eða er það?

Til hamingju með það.

Takk fyrir það Mikki.
Ég býst við að Kinsler hafi verið að óska okkur báðum til hamingju með erfingjana okkar og ég þakka innilega fyrir það. Það er nú bara þannig Mikki minn að við höfum misjafna hæfileika og ég er viss um að þitt þroskahefta barn hefur sína sterku og miklu hæfileika. Alveg sama þó barnið þitt þurfi að lifa við þroskaskerðingu á einhverjum sviðum. Við þurfum öll á aðstoð annarra að halda á einn eða annan hátt til að komast af í lífinu, það er líklega ástæðan fyrir því að mannskepnan lifir í samfélagi. Persónulega finnst mér það siðleysi að flokka manneskjur í fyrsta, annan og þriðja flokk eftir greind eða hæfni á einhverjum öðrum sviðum.

Ég óska þér til hamingju með að barnið þitt hefur fengið tækifæri til að lifa með sæmd einsog annað fólk.

Til hamingju með barnabarnið Óradís.

Þetta eru bara bestu fréttir á Málefnum til langs tíma!

Takk fyrir það ljósið mitt bjarta. Fyrir mér eru það í það minnsta dásamlegar fréttir.

Til hamingju með barnabörnin. Þetta sýnir okkur bara hvað mannsævin er í raun stutt. Eru barnabörnin þín systkini eða frændsystkini?

Barnabörnin mín eru frændsystkyni. Í fyrrasumar var það sonur minn sem eignaðist son og núna var það dóttirin sem fékk litla stúlku.

Hjartanlega til hamingju kæra vinkona. Hvert barn er einstakt og elskuvert.



Kæra Óradís, við erum alltaf að vandræðast á milli þessara "góðu gömlu tíma" og þess sem er í dag. Öll höfum við komist í gegnum þá hluti í tímanna rás. Ég hef fylgst með fimm barnabörnum á tíu ára tímabili koma í heiminn. Ungu mæðrunum hent út í djúpu laugina. En það er nú svo að við virðumst allar komast upp á yfirborðið aftur. Sem betur fer. Þessir gömlu tímar voru ekkert endilega betri fyrir nýjar mæður, ungar mæður. Þá létu mæður þeirra þær gefa börnunum t.d. appelsínur ... fárra daga gömlum. Þykka grauta o.s.frv. Við erum allar kettlingar þegar að við eignumst okkar fyrstu börn, alveg sama á hvaða aldri það er. Ég var t.d. 37 ára þegar að ég gekk með mitt fyrsta ... átti önnur þó fyrir.




Mikki-refur ... það er dásamlegt að barnið þitt hefur átt góða framtíð og ævi. Mér þykir þó svo sárt að sjá viðhorf þitt til þess. "Því það væri laglegur andskoti að geta bara af sér bara tóma ómaga. Ekki væri slíkt greiði við föðurlandið eða er það?" Hvurslags heimsku ættjarðarást er það að telja sig skulda "föðurlandinu" eitthvað meira en barni sínu? Mikið er það yndislegt að ágæta barnið þitt auðnaðist slík hamingja að eignast börn og fá að ala þau upp. Samkvæmt þínum orðum með dug. Ef þú og "kerla" þín hefðuð skoðað þær upplýsingar og efni sem er til um þroskahefta einstaklinga þá mynduð þið vita að sjaldgæft er, afar sjaldgæft að eignast fleiri en einn þroskaheftann einstakling. Þetta ómaga tal þitt er ljótt.