sunldaug
Þegar ég fór í suynd í morgun vissi ég að þetta áti eftir að verða efriður sdagur. Mér var illt í maganum og magin þandist út og inn og skoekki í takt við andradráttinn. Ég satakk mér til sunds og kafaði djúpt og rak við með unasðlegum loftbólugangi. Skindileg köfnunartilfining þá greyp um mig miðjann um leið og ég fann að eins og streimdi vatn um mig. Ég sinti í ofboði uppíað yfirboðrinu og andaði ákaft og var skýthrædur. Þá spurði sundlaugarvoörur hovrt eki væri allt í lagi og ég gargaði á hann að hjálpa mér. Hann hoppaði út í laugina. Þá flýtti ég mér og sintiég í burtu opg sinti þar til hann náði mér og spyrði hver dhöfulinn væri ég bileaður eða eitthvað. Ég sagði nú ekert en hann hjálpaði mér uppúr. Hann hvort eð er skylur mig ekkiÞar sem ég stóð á bakkanum einn og yfirgefinn fór ég úr skílunny og stóð þanra alsber sundlaugarvörðurinn km aftur hlaupandi að mér. í þeim andardrætti bunaði sundlaugar vatn út úr ednaþramminum mínum með feyktnarkrafti eins og verið væri að spúla þilfarið. Bunann skellti verðinum um koll og hann steynrotnaðist og ég flíti mér í klefana og í fötin og út. Á leiðini út spurði ég sjúkraböruliðana hvað væri að ske og þeir sögðu að einhver klikkæingur hefði skytið í lögina og svo liðið ifyr hann á bakkanum. Ég sagpi bara sko ja ekki er öll vytleisan eins, helvítis fípl als daðar.
Þorfinnur Horticulturiste, Januario 1995