http://www.visir.is/article/20080301/FRETTIR01/80301050

Aðsókn í kvennaathvarfið hefur tvöfaldast og unglingsstúlkur strjúka að heiman oftar en nokkru sinni fyrr, miðað við hve oft er lýst eftir þeim.

Hver er skýringin á þessu? Er þjóðfélagið að farast úr stressi?

Ég lem konuna mína bara þegar hún á það skilið.

Ég geri ráð fyrir því að ástæðan sé sú að íslenskir karlmenn búa í auknum mæli með erlendum konum:

Vísir.is:
"Tæplega 30 konur hafa dvalið í athvarfinu síðustu tvo mánuði og er helmingur þeirra af erlendum uppruna"

Ég held ég þori ekki að koma með aðra skýringu á þessu.

..

Nei, í sparnaðarskyni.
Ég bara að spara okkur dýrmætan tíma og halda fram hinni pólísku réttu hugsun.

Þessi "hvörf" á unglingum er annaðhvort bara hystería í foreldrunum eða þau vilja bara komast í fréttirnar.
Það var náttúrulega þetta mál um áramótin og eftir það hefur bara byrjað einhver paranoia.
Dæmi:
http://www.mbl.is/mm/frettir/innlent/2008/02/27/lyst_eftir_14_ara_stulku/ ://http://www.mbl.is/mm/frettir/innlen...14_ara_stulku/

Já góðan daginn, bara komin tilkynning eftir 4 tíma. Hvernig væri að leita aðeins að krakkanum sínum áður en hringt er í lögguna?

Leiðinlegri kellingar. Þær alltaf teiknandi einhverjar skopmyndir af köllunum sínum.

Þú telur það sem sagt svarið við spurningu Reilly.
Spurningu um hver ástæðan sé fyrir auknu heimilsofbeldi.
Þá er verið að gefa sér að vegna meiri aðsóknar til Kvennaathvarfsins
sé aukið heimilsofbeldi.
Ég get ekki svarað Reilly umhugsunarlaust, ætla að velta því betur fyrir mér.

En velti auðvitað fyrir mér við hvað þú átt.
Ertu að segja mér að ykkur "íslensku karlmönnunum" þyki sjálfsagt að
beita erlendar konur ofbeldi?
Eða ertu að segja mér að "erlendar konur" kalli á ofbeldi?
Felst kannski í svari þínu að "erlendar konur" séu með þolmörkin
á öðrum stað hvað varðar ofbeldi en "íslenskar konur".

Ég verð að bæta hér við að ósköp finnst mér aum svörin við ágætri spurningu.
Því það er ekki úr vegi að velta þessu fyrir sér.

Nei, réttu svörin við spurningunum kalla fram ásakanir um rasisma.
Ætlaði bara að forðast það.

Ætla að leyfa mér að segja.... oooo nei..... það er ekki það sem þú ert að forðast.
Ég fullyrði að þú ert að reyna að kalla það fram.

Segðu það bara, orðið ra..... er hvort eða er orðið ykkur svo tamt.
Ég lofa að stefna þér ekki.

Það er ekki málið, ég hefði bara viljað sjá vitræna umræðu um efni þráðarins.
En líklega er þetta svona týpisk þöggun á góðu umræðuefni,
umræðuefni sem hefði verið áhugavert að skoða af einlægni.

Þið verðið þá hreinlega að fara að gefa út lista af umræðuefnum sem má og má ekki ræða um.
Maður veit ekki sitt rjúkandi ráð á þessum tímum pólitísks retttrúnaðar.

Má ræða um kvenfyrirlitningu og ofbeldi gegn konum í Íslam?
Má ræða slæma stöðu kvenna á Balkanskaganum?
Má ræða kerfisbundið og rótgróið ofbeldi í fyrrum austantjaldsríkjum?

Má ræða ofbeldi einstaklinga frá þessum löndum hér á landi?

Eða eru það ekki lenguur fordómar að ræða það?

Blessuð sendu hinum í þöggunarhópnum ES og fáðu þetta á hreint.

Við hver?

Það ert þú sem ert að þagga niður umræðuefnið.
Þú vilt ekki ræða það, þú vilt stjórna því hvað má ræða á þessum þræði.

Allar þessar spurningar þínar að framan koma ekki því við sem um er rætt.
Af hverju opnar þú ekki nýjan þráð um þau umræðuefni.
Mér finnst þú sýna málefninu um hvað veldur auknu heimilsofbeldi lítilsvirðingu.

Alls ekki. Það er enginn að banna þér að ræða heimilisofbeldi.
En samkvæmt reynslunni af ykkur þöggurunum þá má ekki ræða ofbeldi útlendinga, enda fellur það ekki að skoðunum ykkar þaggaranna.
Þess vegna verður ekki rætt um ofbeldi útlendinga, sem gætu mögulega sýnt hlutina í réttu ljósi.

Þetta er nú nákvæmlega það sem þið hafið verið að berjast fyrir, að ekki verði greint frá uppruna ofbeldismanna.

Eigið þið ekki fyrir löngu að vera komin í bælið?

Jú

Veistu hvort að þetta er aukning á meðaltali eða bara aukning á stuttu tímabili sem hefur ekki áhrif á meðaltal, miðað við síðustu ár. Kvennaathvarfskonur hafa nefnilega tilhneigingu að ýkja vandamálin uppúr öllu sem venjulegt getur talist.

Konan mín er komin á breytingaraldurinn. Um daginn óskaði hún mér til hamingju með daginn og rétti mér blóm og kyssti mig á kinnina. Ég alveg fór hjá mér og spurði hvert væri tilefnið ég væri ekkert vanur því að fá blóm — bóndadagur eina ferðina enn? spurði ég forviða og hugsaði til þess að nú yrði ég því miður að muna eftir því að kaupa handa henni blóm á konudaginn. Nei, nei hló hún við og sagði það er konudagurinn. Þú ert orðinn svoddan kerling að það er miklu betur viðeigandi. Er ég ekki í réttum þræði annars?

Henni hefur líklega sinnast eitthvað við foreldra sína og farið út með þeim orðum að nú sé hún farin út að gera X, þar sem 'X' er eitthvað sem foreldrar hennar eru alltaf að tuða ofan í hana að gera ekki.

Þetta eru ekki góðar fréttir.
Mér dettur í hug að þetta hafi eitthvað með aukið almennt stress í samfélaginu að gera.

Að fjöldi erlendra kvenna sé jafn og fjöldi íslenskra kvenna segir okkur lítið nema við vitum meira um málið annað en að erlendar konur virðast í meiri hættu.
Ástæður þess geta verið af ýmsum toga og það þarf að skoða málin á eðlilegum nótum.
T.d.
* Hvernig er samsetning þessara fjölskyldna?
* Eru erlendu konurnar í hjónabandi með íslendingum eða samlöndum sínum?
* Er samfélagsleg staða innflytjendafjölskyldna á Íslandi svona miklu verri en íslenskra fjölskyldna ?
* Getur afstaða samfélagsins til útlendinga haft áhrif á líðan þeirra?

Það má spyrja margs í sambandi við þetta.

Þar sem útlendingar eru orðnir 10% af landsmönnum (meirihluti ungir karlmenn) og helmingur þeirra sem leita í kvennaathvarfið eru erlendar konur þá er augljóst að þarna er pottur brotinn. Við erum að tala um að erlendar konur séu rúmlega 90% líklegri til að lenda í heimilsofbeldi hér en Íslenskar konur. Nú hefur maður séð mikið af erlendum pörum á ferli t.d. i bónus og smáralind þannig að það mætti áætla án þess að vera með það á hreinu að erlendar konur séu 50/50 með íslenskum og erlendum karllmönnum(þetta má samt skoða betur). Þarna finnst manni án þess að fullyrða það að fólk sem kemur frá stöðum eins og balkanskaga þar sem mikið ofbeldi hefur verið að það sé líklegra að maður þaðan berji sína konu heldur en Íslendingur. Þarna miðað ég við umræður um alment ofbeldi og nauðganir sem hafa farið fram á öðrum þráðum hér (þar var vísað í lærðar greinar um málið). Niðurstaðan er sú að þetta sé eðlilegt miðað við uppruna fólksins og ætti að lagast á nokkrum áratugum ef fræðsla og upplýsingum er haldið að nýbúum. Eða hvað?

Hefur verið sýnt fram á að íslendingar séu minna ofbeldisfullir en aðrir ?

Hér er verið að velta fyrir sér af hverju heimilisofbeldi virðist vera algengara en áður.
Mér sjálfri leikur forvitni á að vita hvað það er í tilveru fólks sem ýtir undir heimilisofbeldi og mín tilgáta er sú að oftast sé ástæðan einhverskonar vansæld.
Ég hef ekki trú á að heimilisofbeldi sé inngróið í fólk vegna upprunaþjóðernis þess.

Ég held að stressið og spennan í þjóðfélaginu sé orðin þannig að menn missa sig og taka það út á öðrum. Reikingar og lífsgæðakapphlaupið viðheldur þessari spennu og þetta nær ekki bara yfir heimilsiofbeldi heldur eru menn byrjaðir að tapa sér í umferðinni og ráðast á menn fyrir að flauta á þá. Svo er spurning með einn punkt sem vinnufélagi minn kom með nýverið. Hann þekkti manneskju á slysadeild þar sem einstaka kona fjármálamanna komu með áverka reglulega en vildu ekki segja hvað hefði gerst nema þetta venjulega: datt niður stiga, gekk á hurð o.sv.frv. Það sem vinnufélaginn var að velta fyrir sér hvort þessir menn fengju útrás þá fyrir vinnustressinu í verðbréfabraskinu á konunni og svo hvort mögulegt væri að kókaín- eða amfetamínneysla væri einnig að spila inn í.

En hvers vegna erlendar konur eru helmingurinn, er erfitt að segja til um nema að hafa frekari upplýsingar um hvernig hjónaböndin eru og hvort það séu Íslendingar eða erlendur maki. Reyndar rifjaðist upp fyrir mér að þegar menn voru að giftast asískum konum hér og umræðan var á þann veg að þetta væru allt keyptar konur, mellur o.sv.frv. þá var talsvert um það að erlendar konur kæmu til Stigamóta. Í flestum tilfellum voru það asískar konur giftar Íslendingum sem voru að fara hræðilega með þær. Lýsingarnar sem fylgdu frétta-umfjöllun voru ekki fallegar: hrottalegar misþyrmingar og niðurlægin á borð við það að manneskjan mátti ekki borða nema úr hundadalli afganga húsbóndans o.fl. í þeim dúr. Þessir óþverrar réttlætu þetta svo fyrir sér með umræðunni, konan var eign hans og þar sem Íslendingar voru nú frekar andsnúnir Asíubúum þá, þá voru þeir búnir að réttlæta fyrir sér að þetta væru hvort sem er mellur og eiginlega ekki manneskjur, þá mátti hann fara með hana eins og lysti.

Er hugsanlegt að hluti ástæðunnar sé í viðhorfum sumra íslendinga (dómskerfisins) til ofbeldis gagnvart konum http://dv.is/leidarinn/lesa/5788

Ég sagði það heldur ekki. Ég vísaði til aðstæðna þess í því þjóðfélagi sem það kom úr. Það hefur ekkert í raun að gera með þjóðerni sem slíkt enda var farið í þetta mál á öðrum þræði og klofið þar til mergjar að mér fannst. Fólk breitist ekki á einum degi ef þú kemur frá stríðshrjáðu svæði getur verið að þú sért svolítið skemmdur er það ekki?

Þetta eru náttúrulega eingin vísindi hjá mér bara að hugsa á prenti. En mér sínist við vera sammála ég bara bendi á hvaðan vansældin er upprunin.


Hér ert þú að mér finnst að kenna egginu um. Hænan er vandamálið. Enda er það margsannað að hert viðurlög draga ekki úr ofbeldi og glæpum. Það sem gerist er að ofbeldið verður verra og fangelsinn fyllast fyrr.

Er ekki bara málið að karlmenn, sem annars hefðu aldrei náð sér í konu, ná sér í erlenda konu.

Þannig að karlar sem aldrei hefðu gengið út, vegna skapsmuna eða annars, eru komnir í sambúð.

Þessir karlar eru kannski svo óalandi og óferjandi að konugreyin flýja þá.

Svo er það staðreynd að konur af erlendum uppruna eiga minna stuðningsnet hér.

Íslensk kona sem er lamin leitar oft til fjölskyldunnar, en erlend kona sem er lamin getur bara farið í athvarfið.

Nú misskilur þú mig hrapalega. Ég er að benda á það hver mælikvarði miska er hjá dómskerfinu. Bætur til kvenna vegna grófs ofbeldis eru sambærilegar við bætur sem þeir fá sem eru opinberlega sagðir vera fallnir á sigarettubindindi. Dómar sýna að þeir meta það að ofbeldi gagnvart konum er þeim ekki sárara en þegar karlmaður er sagður byrjaður aftur að reykja.



Þetta er örugglega hluti ástæðunnar. Íslenskar konur eiga bakland á Íslandi sem margar erlendar konur eiga ekki.

Ofbeldi gegn konum, börnum og innflytjendum virðist þykja vera sambærilegt á við létta hraðasekt í augum dómskerfisins á meðan ofurviðkvæmur fjölmiðlafulltrúi þykir eiga skilið mun meira og alvarlegra í augum dómskerfis.

Svo eru það refsingarnar sem slíkar vægar og gott dæmi um það er smáfrétt í Fréttablaðinu í dag(hefði verið front page ef þetta hefði veirð innflytjandi). Þar er sagt frá dómi í ofbeldismáli sem tengdist skilnaðarmáli. Eiginmaðurinn kom inn á heimilið og reifst við konuna í tengslum við skilnaðinn sem leiddi til þess að hann barði hana í andlitið með krepptum hnefa. Í áframhaldandi barsmíðum fyrir framan börnin, þá sparkaði maðurinn í hana ítrekað og kýldi í andlit þannig að á henni sá með opnum sárum m.a.

Dómurinn féll á þá leið að ekki þurfti að greiða bætur og maðurinn fékk aðeins tvo mánuði í skilorð. Hvers vegna? Jú, það þótti sannað að hún hafi átt upptökin með því að reka honum kinnhest og því þótti þetta hæfileg refsing og réttlætanlegt með tilliti til kinnhestsins.

Fyrst það er farið að ræða þann vinkil að heimilisofbeldi beinist oft að konum af erlendum uppruna, og í framhaldi af því hvort gerandinn sé oftar íslendingur eða útlendingur, þá er umræðan komin út á hættusvæði. Þá þarf að fara að deila um hvort rétt sé að birta upplýsingar um slíkt af ótta við að þær geti valdið "fordómum".

Held að vandamálið liggi bæði hjá gerendunum sem líður illa og fá útrás fyrir vanlíðan sína á öðrum. Ef þeim gengur illa í vinnunni þá koma þeir heim og öskra á konuna fyrir að vera ekki tilbúna með matinn etc. Þetta er bara vanlíðan af því að þessir menn kunna ekki að fá útrás fyrir vanlíðan sína á eðlilegan hátt. Hef líka heyrt að þeir hafi gífurlega þörf fyrir að stjórna aðstæðum í kringum sig af því að þeim finnst þeir ekki hafa stjórn á aðstæðum sínum t.d í vinnunni. Þá reyna þeir að ná aftur þessari stjórn með því að stjórna öllum gerðum fjölskyldunnar sinnar. Ákveða hvern konan hittir, hvern börnin hitta, hvað á að vera í matinn etc.

Útlenskar konur eru í aukinni hættu af því að þessir menn ná sér ekki í konur af því að þær fara alltaf frá þeim og þá finna þeir sér eina austurlenska eða frá austantjaldslöndunum og berja hana í harðfisk. Sat ráðstefnu þar sem verið var að ræða um ofbeldi gagnvart þessum konum. Þetta er alvarlegt vandamál. Þeim er haldið algjörlega einangruðum, bannað að hitta nokkurn mann, kunna því ekki málið og mynda engin vinabönd. Þessum konum þarf að hjálpa.

Ég held samt ekki að það sé meira um heimilisofbeldi heldur en áður. Ég held bara að það sé meira fjallað um það. Alveg eins og við heyrum sífellt um nauðganir og barnamisnotkun. Fréttir um að so and so hafi verið sakfelldur eða sýknaður af nauðgun eða barnamisnotkun dynja á okkur. Þessir hlutir áttu sér allir stað hér áður fyrr en þá kærði bara enginn. Þá gerði enginn neitt. Núna kærir fólk, núna fara konur frá ofbeldismönnunum og núna er heimilisofbeldi eitthvað sem rætt er um.

Þá kemur að hinum endanum. Það eru dómstólarnir. Þeir virðast líta svo á að heimilisofbeldi sé eitthvað léttvægt. Gerendur eru þar að fá fáránlega lága dóma eins og dómurinn sem Callahan vitnar í bendir til. Það sama með dóminn þar sem maðurinn var sýknaður vegna þess að talið var að konan hefði boðið upp á þetta sjálf með því að halda framhjá manninum (framhjáhaldið var samt aldrei sannað). Dómstólarnir verða að fara að taka sig á í þessum málum. Þessi mál eru of alvarleg til að hægt sé að horfa á þau með einhverjum gamaldags gleraugum þar sem konan býður alltaf upp á þetta og maðurinn "neyðist" til að berja hana annað hvort vegna þess að hún hefur haldið framhjá honum eða vegna þess að hún hefur slegið hann kinnhest.

Þegar einhver slær aðra manneskju á ekki að skipta máli hvort hann geri það heima hjá sér eða úti á götu. Ofbeldið er alltaf það sama. Dómstólarnir virðast bara ekki gera sér grein fyrir því. Því þarf að breyta.

Hvað með konur sem "láta berja sig" ? Má tala um þær, eða er það ennþá "tabú" ?

Jamm, það hefur verið eitthvað um það. td varðandi sumar konur frá suðaustur asíu sem hafa reynt að láta menninga lemja sig,
td bara með því að ráðast bara á þá og vona að þeir svari fyrir sig, eins og ég veit eitt dæmi um (sem btw mistókst).
Og þannig geta þær svo fengið út skilnað og farið aftur heim með fullt af pening.

hefur eitthvað verið fjallað um það í blöðum eða hefur einhverji tekist þetta?

Þekkir þú margt fólk sem vill láta berja sig? Eða eru það eingöngu konur sem finnst það gott?

Jeddúddamía. þessi umræða er að fara út um víðan völl.

Ég hef starfað í skólum fyrir börn í áratugi og m.a kynnst fjölskyldum sem var nokkuð örugglega stofnað á þeim nótum sem rætt var um hér ofar. Einhverskonar einkamálavefir út í heim og konur sem eru á götunni í fátækari löndum koma hingað til að giftast einhverjum sem þær komast í kynni við þannig. Hagkvæmnishjónabönd og báðum aðilum örugglega bæði kvíðvænlegt og tilhlökkunarefni, hvort á sinn veginn. Ég hef séð svoleiðis fjölskyldur sem blómstsra. Frábæra karla sem einhverra hluta vegna náðu ekki að ganga út á Íslandi, t.d. vegna útlits og minnimáttarkenndar sem bera hinar aðkomnu konur á höndum sér. Ég hef séð svoleiðis fjölskyldur funkera mjög vel. Ég hef líka séð svoleiðis fjölskyldur sem virka bara á skelfilegan hátt.

Þessar konur fara stundum úr öskunni í eldinn. Þó heima fyrir hafi beðið þeirra sultur og seira þá áttu þær þó fjölskyldu þar og eittvert bakland. Hér er það undir manninum komið hvort hann hefur bein í nefinu, manndóm eða gildi til að fatta hvað hann er að gera.
Þið getið rétt ímyndað ykkur hvernig það er að ltaka sjensinn á svona löguðu og vera svo skyndilega staddur í landi þar sem þú þekkir ekki einu sinni stafina, hvað þá að þú getir talað við nokkurn mann. Engan sem þú getur leitað til þó þú hafir lent á ofbeldismanni sem lokar þig inni. Hafandi enga möguleika á að vita einu sinni hvaða reglur gilda í þessu nýja samfélagi eða hvort þú átt rétt til eins eða neins.

En ég endurtek að ég hef líka séð aðra hlið á málunum, þar sem svona sambönd virðast hafa þróast upp í mikla ást og virðingu og það sést að parið hefur stuðning hvert af öðru.

Það eru nær eingöngu konur sem geta "hagnast á því", þökk sé þeirri staðalímynd að konur séu alltaf fórnarlömb.

Ég veit varla hvar á að byrja, ástæðurnar eru svo margar að konur geti vilja láta karlinn berja sig, en það sem er sameiginlegt þeim öllum er að þær vilja fá "fórnarlambs stimpilinn" til að fá síðan eitthvað annað, t.d. frið til að drekka og dópa án gagnrýni, friðþægingu vegna þess að þær vita að karlinn er að misnota dótturina á heimilinu, eða að þær ætla að skilja við karlinn og vilja hafa einhverja pappíra sem hjálpa þeim að fá forræði yfir börnunum.

Konur eru ekkert minna grimmar en karlmenn, þær eru það bara á annan hátt og eru ekkert feinar við að spila á umhverfið til að verða ofaná í baráttuni.

Karlmenn vita allt um það að konur vilja láta berja sig í buff.
Þeir vita það miklu betur en konur, enda vita þær ekki neitt og eiga að taka mark á karlmönnunum sem vita svo miklu betur en konur hver vilji þeirra er.

Það er mikið talað um það að "konur láta berja sig", og þá á ég við án þess að vilja það. Þora ekki að kæra, þora ekki að skilja, osfrv.

Hvað um það að konurnar sjálfar gera ekkert í málinu, það er langt rekin umræða.

Það sem ég velti fyrir mér á þessari stundu, er af hverju fjölskyldur kvenna sem eru fórnarlömb heimilisofbeldis gera ekkert í málinu.

Dæmi:

Sonny Corleone tekur á heimilisofbeldi

Það er því miður klippt á síðustu setninguna: "If you touch my sister again I'll kill you."

Kannski er ástæða þess að hlutfall erlendra kvenna í hópi þeirra sem eru beittar ofbeldi sé einmitt að erlendar konur eiga oft ekki ættingja eða annað bakland hér á landi. þær eru aleinar og hafa engan stað til að flýja á og engan að leita til.

Þetta minnir mig Lag sem Bjarni Tryggva söng eitt sinn þar sem ég var staddur.
Hér er hluti af textanum:
Pabbi er inní eldhúsinu, eitthvað í mat að spá
Mamma er niðrí athvarfinu gul og rauð og blá

....je lemmja mína kellu alltaf thegar je thurfa frí fra minni kellu oh hun tha fa fridd inni i adhvardi, godan mad oh sona.

Hvað hefur þetta með umræðuna um heimilisofbeldi að gera?

Allt, því það breitist fátt til batnaðar meðan orsakir vandamálsins eru ekki viðurkenndar.

Hversu mikið hefur dregið úr heimiilsofbeldi eftir að þessar nýju "femínisku" lausnir voru teknar upp, að kenna karlinum um allt og skikka hann í meðferð við ofbeldishneigðini ?

Ertu sem sagt að segja að heimilisofbeldi sé ekki til staðar heldur séu þetta bara konur sem vilja láta berja sig?

toto ekki vita hvað vinstri hendi gera thegar hægri hendi berja kellu sína.

Þú kannski svarar því, sem sagðir "je lemmja mína kellu alltaf ..."



Nei alls ekki. Það sem ég er að segja er að ef við erum sammála um að vandamálið sé að konan sé lamin, og það skipti ekki jafn miklu máli af hverjum, þá verðum við að skoða hennar hlutverk einnig sem geranda.

Við vitum að það eru konur sem fara úr einu "ofbeldis sambandinu" í annað og sú útskýring að þær "dragist að ofbeldismönnum" hjálpar engum.

Ég einfaldlega trúi ekki á að þessi staðalímynd eigi við í öllum tilfellum að karlmaðurinn kemur fullur heim og lemur konuna "af því bara".

Engin manneskja mundi búa við heimilisofbeldi bara til að fá pappír. Getur verið að sumar fórni sér fyrir eitt glóðurauga eða jafnvel handleggsbrot. En það býr enginn við ofbeldi jafnvel í lengri tíma til að "græða" á því. Þessi tilfinningarök þín halda því varla vatni.

Hérna ert þú að skilja eitthvað sem ég skrifaði ekki, og svara því (Straw Man defence).
Ég er ekki að segja að þetta eigi alltaf við, en það er sjaldgæft að einn valdi þegar tveir deila.

Ertu sem sagt að segja að heimilisofbeldi sé ekki til?